Ongetrouwde meisjes

Ongetrouwde meisjes

Ik werk nu al een aardige tijd in een brillenwinkel. En dan maak je nog wel eens wat mee. Klanten die boos zijn, of juist heel blij. Klanten die onwel worden. Klanten met die een beetje maf zijn, wat dan weer leidt tot leuke gesprekjes. Of klanten met wie je uiteindelijk samen op de bank eindigt. Al is dat laatste wel een eenmalig iets.

Maar wat ook nogal eens voorkomt, is dat mensen opmerkingen maken die te maken hebben met dat ik vrouw ben. Dat levert soms gekke gesprekjes op. Read more

Waarom ik vegetariër werd

Waarom ik vegetariër werd

Ik at eigenlijk al een jaar of twee heel weinig vlees. Heel weinig houdt in: ik kocht het zelf nauwelijks meer, maar at het af en toe buiten de deur of als ik bij anderen at. Ik experimenteerde zelfs met veganistische recepten. Toen ontmoette ik mijn vriend, die al zeker dertig jaar vegetariër is vanwege de bio-industrie. Dat maakte de beslissing eigenlijk nog makkelijker om vegetariër te worden. Bovendien is het een stuk overzichtelijker voor mezelf om helemaal geen dieren meer te eten, in plaats van af en toe eens. Want waar trek je dan een grens? Bovendien moet je er steeds weer over nadenken wat je kiest. Door gewoon de knoop door te hakken om geen dieren meer te eten, werd het opeens makkelijker.

Uiteindelijk kon ik het gewoon niet meer naar mezelf verantwoorden om vlees te eten en hakte ik op 1 januari de knoop door. De bio-industrie is gewoon slecht. Dat was iets wat ik wel wist, maar wat eigenlijk toch nogal een ver-van-mijn-bed-show was. Mijn moeder werd jaren geleden al vegetariër, dus ik wist heus wel dat er iets niet goed zat. Maar ergens was er dan toch iets dat zei dat het vast allemaal wel mee zou vallen. Maar dat is natuurlijk onzin. De bio-industrie is verschrikkelijk en ik wil er niet meer aan meewerken.

Read more

De hel van 100% NL

Zoals de meesten van jullie inmiddels wel weten, werk ik in een winkel. Het filiaal waar ik meestal sta, zit in een winkelcentrum. Wij mogen zelf in de winkel geen muziek draaien, wat wel een beetje saai was toen ik er net kwam werken, maar na al die jaren ben ik er wel aan gewend. Het winkelcentrum draait wel muziek en dat kan je in de winkel zelf ook horen. Nou, ‘best gezellig’, zul je misschien denken.

Niks is minder waar. Read more

Ouderen

Gezellige ouderenOuderen. Soms zijn ze alleen maar chagrijnig. Soms zijn ze vrolijk en superlief.

De eerste categorie lijk ik relatief vaak tegen te komen. Met name in mijn werk. Ze zijn mopperig, staan te zuchten en te steunen als ze even tien minuutjes moeten wachten, willen niks,  hebben maar één gezichtsuitdrukking (namelijk chagrijnig) en lijken gewoon geen zin meer te hebben in het leven.

Vooral dat laatste valt me op. Zo zijn er mensen van een jaar of zeventig, die, als je het hebt over een jaar of twee of drie in de toekomst, doodleuk zeggen: “och, misschien ben ik dan wel niet meer” (pun intended). Dan sta ik wel echt even raar te kijken. Ja, misschien heb je gelijk en ben je dan dood. Of misschien ben je morgen wel al dood. Maar misschien ga je ook nog wel 20 jaar mee. En tuurlijk, misschien ben ik een beetje kort door de bocht. Wellicht hebben deze mensen wel heel goede redenen om chagrijnig te zijn, of om geen zin meer te hebben in het leven. Ik ben tenslotte ook geregeld chagrijnig en ik zie het soms ook even niet meer zitten. Ondanks dat, vind ik het toch altijd weer een aparte gewaarwording dat sommige ouderen áltijd mopperig lijken te zijn.

Ik kan van de tweede categorie ouderen echt heel blij worden. Gelukkig zijn er hier ook veel van. Read more

Mijn guilty tv-pleasure

Say yes to the dress
Oké. Hierbij deel ik mijn guilty pleasure wat betreft tv-kijken met jullie. Ik kijk graag naar Say yes to the dress. Zo. Het is eruit. Ik weet zeker dat mensen die me kennen nu denken “WTF?! Dat is toch helemaal niks voor Helma.” Maar ja, ik vind het gewoon leuk. Dat het zó niet bij me past, maakt het misschien juist zo leuk.

Voor de mensen die geen flauw benul hebben: Say yes to the dress is een Amerikaanse realityshow over bruiden die gaan shoppen voor hun perfecte trouwjurk. Nou kijk ik verder nooit naar realityshows hoor. Ik vind er namelijk niks aan. Maar dit programma is zo fout dat het leuk is. Amerikaanser dan dit vind je het haast niet. En dat is leuk om na het werk even naar te kijken met je bordje eten op schoot.

Read more

Voor je dertig wordt

Bucketlist

Iemand zei laatst tegen me dat het jaar voordat je dertig wordt, hét jaar is om de dingen te doen die je altijd al hebt willen doen. Dingen van je bucketlist. Want na je dertigste komt het er vaak niet meer van. Hij had dat zelf ook gedaan en hij had het met name over reizen. Maar ik neem aan dat het eigenlijk om allerlei dingen gaat die op je bucketlist kunnen staan.

Het drukte me even met de neus op de feiten. Ik word over een kleine vijf weken 29 jaar. Dat betekent dat mijn laatste jaar voordat ik dertig word, al bijna ingaat. En wat heb ik eigenlijk gedaan in mijn leven? Wat heb ik bereikt?
Read more

Update

Na mijn blog weer eens flink verwaarloosd te hebben, leek het me hoog tijd om weer even een berichtje te schrijven. Wat gebeurde er zoal de afgelopen weken?

  • Het grootste nieuws is dat Grote Zus weer zwanger is! Weer een baby om dingen voor te haken en te breien! Nog even afwachten of het een jongen of een meisje wordt.
  • Het lekt nog steeds in mijn huis. Er is een bouwvakker geweest die maar liefst 1 dag aan het werk is geweest, waarna ik hem nu al een week of drie niet meer gezien heb. Gelukkig helpt rechtsbijstand me met de hele situatie.
  • Ik ontdekte dat het niet leuk is als je een pak couscous koopt, waarvan je thuis pas merkt dat er een gat in zit, en er bij het uitpakken van de boodschappen, overal couscous naartoe stroomt. Read more

Wat doet geen nieuws kijken met je leven?

geen nieuws kijken

Ik heb al in geen maanden het nieuws gezien. En niet alleen omdat ik een tijdje tv-loos was. Het was een bewuste beslissing. Die beslissing maakte ik vorig jaar. Ik keek met tranen in mijn ogen naar beelden van MH-17, naar de lange stoet van lijkwagens. Ik keek naar beelden over dode cartoonisten. Ik keek naar beelden over onthoofdingen van journalisten. En toen vroeg ik me af: waarom kijk ik hier eigenlijk naar? Ik voel me er alleen maar heel beroerd door.

En toen besefte ik: ik wil helemaal geen nieuws kijken.

Read more

Waarom het zo leuk is om een zus te hebben

Broer- en zussendag zus

Het is Nationale Broer en Zus-dag! Een mooie reden om deze blog, die al een tijdje in de wacht stond, nu te plaatsen.

Het is fijn om een zus te hebben. Het jammere was alleen dat ze een tijd lang een beetje uit de buurt woonde. Of eigenlijk ben ik degene die uit de buurt woonde, maar ach, klein detail. Maar goed. Nu ik verhuisd ben, wonen we zó dicht bij elkaar, dat we bijna naar elkaar kunnen zwaaien vanuit de woonkamer. Gezellig!

Ik kan me niet voorstellen hoe het is zonder zus. Vandaar nu, na de kleine ode aan mijn ouders, nu een kleine ode aan Grote Zus.

Mijn zus…
Read more

Verhuizen

Verhuizen naar Coevorden

Het gaat gebeuren.
Ik ga verhuizen.

Nog een week of vier, dan ga ik terug naar Coevorden. Mams heeft haar uiterste best gedaan om via haar grote netwerk een huurwoning voor me te vinden en dat is nog vrij vlot gelukt ook. Een appartement in het centrum. Lekker dichtbij alles. Net als nu.

Mijn gevoelens zijn gemengd. Ik kijk ernaar uit, omdat ik dan weer lekker dichtbij mijn familie woon. Dat lijkt me heerlijk. Gewoon weer lekker op de fiets bij ze langs, in plaats van een uur in de auto. Het wordt dan dus een stuk makkelijker als ik mijn ouders bijvoorbeeld eens ergens mee moet helpen. Of zij mij. (Het laatste komt eerlijk gezegd vaker voor dan het eerste.) Zo leuk om gewoon even een kopje thee met grote zus te kunnen drinken, die straks op een steenworp afstand woont. En om mijn nichtje te zien opgroeien. Even weer een nieuwe omgeving. Weer een nieuw huisje inrichten. Ik hou niet van verandering, maar misschien is dat juist wel heel goed nu. Read more