Waarom ik vegetariër werd

Ik at eigenlijk al een jaar of twee heel weinig vlees. Heel weinig houdt in: ik kocht het zelf nauwelijks meer, maar at het af en toe buiten de deur of als ik bij anderen at. Ik experimenteerde zelfs met veganistische recepten. Toen ontmoette ik mijn vriend, die al zeker dertig jaar vegetariër is vanwege de bio-industrie. Dat maakte de beslissing eigenlijk nog makkelijker om vegetariër te worden. Bovendien is het een stuk overzichtelijker voor mezelf om helemaal geen dieren meer te eten, in plaats van af en toe eens. Want waar trek je dan een grens? Bovendien moet je er steeds weer over nadenken wat je kiest. Door gewoon de knoop door te hakken om geen dieren meer te eten, werd het opeens makkelijker.

Uiteindelijk kon ik het gewoon niet meer naar mezelf verantwoorden om vlees te eten en hakte ik op 1 januari de knoop door. De bio-industrie is gewoon slecht. Dat was iets wat ik wel wist, maar wat eigenlijk toch nogal een ver-van-mijn-bed-show was. Mijn moeder werd jaren geleden al vegetariër, dus ik wist heus wel dat er iets niet goed zat. Maar ergens was er dan toch iets dat zei dat het vast allemaal wel mee zou vallen. Maar dat is natuurlijk onzin. De bio-industrie is verschrikkelijk en ik wil er niet meer aan meewerken.

Er waren een aantal documentaires die een rol hebben gespeeld in de beslissing.

Forks over knives
Dit is een documentaire die zich met name richt op het eten van dierlijke producten en de gezondheid. Uit talloze onderzoeken blijkt dat vlees en zuivel slecht voor je zijn. Wetenschappers uit verschillende vakgebieden geven hun visie op wat in hun ogen een gezonde levensstijl is. Ze vertellen ook hoe ze zelf gezien hebben wat deze levensstijl heeft gedaan met de gezondheid van mensen. Ik vond deze documentaire ontzettend verhelderend en dit heeft me ook echt gemotiveerd om minder dierlijke producten te eten. Ik eet nog wel zuivel, want ik ben (nog?) geen veganist, maar ik probeer er wel echt mee te minderen.

Cowspiracy
Als je meer wilt weten over de impact van de veehouderij op ons milieu, dan is dit dé documentaire om te gaan kijken. Spoiler: de veehouderij is ontzettend slecht voor het milieu. Je kunt een zuinige auto gaan rijden en minder lang douchen, maar stoppen met vlees eten is veel effectiever. Hoewel dit steeds bekender wordt, zijn er nog steeds erg veel mensen die dit niet weten en het zelfs als onzin afdoen. Maar ik geloof hier echt in. Er komen veel broeikasgassen vrij en het kost heel veel grond om het vee te houden en met name om het veevoer te verbouwen. Regenwouden moeten wijken voor verbouw van soja. We weten allemaal dat dat niet goed is. Mensen zeggen wel eens dat vegetariërs dan maar minder soja moeten eten, maar ik las laatst dat als meer mensen soja gaan eten als vleesvervanger, er dan dus minder vlees gegeten wordt en er dus ook minder soja als veevoer verbouwd hoeft te worden. En soja eten als vleesvervanger, is veel efficiënter dan soja aan de koeien geven. Want voor één kilo rundvlees is wel acht kilo soja nodig. Van die acht kilo soja kan je veel meer vleesvervangers maken. Dus beter meer soja eten, en minder vlees.

Het bizarre is dat veel organisaties die strijden voor een beter milieu, helemaal niks zeggen over onze vleesconsumptie. De vleesindustrie heeft namelijk zo’n dikke vinger in de pap, dat men het niet aandurft om de mensen aan te sporen vleesconsumptie te verminderen. Bovendien willen organisaties mensen niet afschrikken door te zeggen dat ze minder vlees moeten eten. Want mensen zijn nogal gehecht aan hun biefstuk. Gelukkig wordt het nu wel steeds bekender dat vlees slecht is voor het milieu.

De vraag is ook hoe ethisch verantwoord vlees eten nog is naar onze medemens. De hoeveelheid mais en soja die we verbouwen voor de dieren die we gaan opeten, is echt enorm. Maar ondertussen lijden ontzettend veel mensen honger. We zouden beter de landbouwgrond kunnen gebruiken voor voedsel voor de mens in plaats van voor al het vee. Als al die landbouwgrond, of zelfs maar een deel ervan, beschikbaar zou komen voor voedsel voor de mens, zouden we veel meer monden kunnen voeden. Dat is nu al nodig en al helemaal over een aantal jaren als de wereldbevolking nog verder gegroeid is.

Food Inc.
Deze docu gaat zowel over onze gezondheid als over het milieu als over dierenleed. Daarbij doet de docu ook een boekje open over hoe grote bedrijven bepalen wat wij eten. Een handjevol grote bedrijven heeft de voedselproductie in handen en zij bepalen alles. Ze hebben boeren in de tang met allemaal regeltjes. De boer moet zich hier aan houden, want anders neemt het bedrijf geen vlees of mais of soja meer af. Maar al die regeltjes kosten de boer veel geld, waardoor die zich in de schulden moet steken en dus afhankelijk wordt van die grote bedrijven.

What the health
Dit is de laatste documentaire die ook de moeite waard is. Het is eigenlijk een samenvatting van het bovenstaande. Het richt zich op alle facetten van het eten van dieren en zuivel, dus ook weer gezondheid, milieu, dierenleed en de macht van de voedingsindustrie.

Kortom, ik voel me er goed bij dat ik geen dieren meer eet. En ik wil echt niet pretentieus zijn hierover. Ik was er niet zo vroeg bij als bijvoorbeeld mijn vriend; ik heb zelf tenslotte ook bijna 30 jaar lang vlees gegeten zonder er al te veel over na te denken. Maar we leren steeds weer nieuwe dingen en daardoor is mijn mindset veranderd. Het is nooit te laat om te veranderen.

Wat ik jammer vind, is dat mensen vaak neerbuigend doen over het niet eten van vlees. Dat heb ik jaren geleden al bij mijn moeder gezien en ik merk het zelf nu ook wel. Eerste reacties zijn vaak “oh, dan ben je zeker zo’n boomknuffelaar?”, “wat een onzin”, “geen vlees eten is voor softies”, “stel je niet zo aan” en “echte mannen eten vlees”. (‘Echte mannen’? Don’t get me started. Als je vlees moet eten om je echt man te voelen, dan is er toch echt iets mis. Sowieso is dat wat men tegenwoordig als ‘echte man’ beschouwt, niet echt meer houdbaar. Maar goed, dat is misschien iets voor een ander blogje, maar lees vast even dit.)
Ik denk dat deze mensen dat misschien doen omdat ze zich aangevallen voelen door het feit dat iemand anders geen vlees eet? Ze willen zichzelf verdedigen? Terwijl er helemaal geen aanval is, want dat iemand zegt “ik hoef niet want ik ben vegetariër”, is geen aanval. Sommige mensen willen vooral absoluut hun geliefde gehaktbal en biefstuk niet opgeven. En ergens begrijp ik dat, want ja, ik vind vlees ook lekker. Ik heb altijd erg genoten van hamburgers, kroketten en pizza’s met salami. Maar ik wil het nu gewoon niet meer. En er zijn zo veel goede vleesvervangers dat je ze haast niet van echt kunt onderscheiden, van kip en gehaktballen tot hamburgers en filet americain. Dus eigenlijk hoef je niet veel meer te missen. Ik mis het in elk geval niet. Bovendien zijn vegetarische gerechten met lekker veel groente gewoon hartstikke lekker, ook zonder vleesvervangers.

Wat ik ook wel hoor is dan mensen vinden dat geen vlees eten geen nut heeft. Want wat maakt één persoon nou voor verschil?  Misschien dat één persoon inderdaad niet veel uitmaakt, maar uiteindelijk worden het er steeds meer. Vele kleintjes maken één grote. Er zijn steeds vaker nieuwsberichten dat de Nederlander wéér minder vlees is gaan eten en dat er steeds meer vleesvervangers verkocht worden.
Bovendien gaat het er ook om waar iemand zich zelf prettig bij voelt. Waarom zou je iemand aan gaan vallen op een persoonlijke beslissing? Mensen moeten het ook zelf weten als ze wél vlees willen eten. Maar het zijn juist vaak de die-hard vleeseters die geen commentaar dulden op hun lifestyle, terwijl zij wel het meeste commentaar hebben op de vegetariërs. Onlogisch, want zij hebben er toch geen last van als andere mensen geen vlees meer eten? Terwijl dieren (en de wereld) er wel last van hebben dat zij wél vlees eten. Maar toch accepteren we dat met zijn allen. Wat dat is hun eigen keuze. (Ja, ik weet dat er ook die-hard vegans zijn die iedereen veroordelen die dierlijke dingen eet, en daar sta ik ook zeker niet achter.)
Mensen moeten het dus ook zelf weten als ze géén of minder vlees willen eten, en dat moet ook kunnen zonder commentaar te krijgen. Die neerbuigendheid van die-hard vleeseters naar vegetariërs (en dus ook van die-hard vegans naar vleeseters) vind ik onbeleefd, compleet onzinnig en gewoon onaardig. Want wat schiet je daar nou mee op? Mensen maken hun eigen keuze.

Ik raad iedereen aan om bovenstaande documentaires te kijken. Voor mij waren het echt eyeopeners. Ik heb er veel van geleerd en ze hebben bij mij veel invloed gehad op mijn beslissingen. Ik zie alleen maar voordelen aan minder vlees eten: minder voedseltekort in de wereld, minder dierenleed, meer natuur en een betere gezondheid.

Ik denk echt dat als we met zijn allen veel minder vlees gaan eten, de wereld er mooier op wordt.

3 thoughts on “Waarom ik vegetariër werd

  • 31 augustus 2017 at 11:02
    Permalink

    Goed geschreven Helma! Interessant om eens een stuk te lezen vanuit een ander perspectief dan dierenwelzijn. Natuurlijk ben ik ook voorstander van dierenwelzijn, maar de vleesindustrie heeft zoveel meer facetten en effecten dan alleen dierenleed. Ik moet wel bekennen dat ik geen plannen heb om vegetariër te worden, maar een avondje in de week tempeh of tofu eten vind ik ook heel lekker!

    Reply
    • 31 augustus 2017 at 11:21
      Permalink

      Bedankt voor je compliment! En lekker eens een dagje zonder vlees, zoals jij doet, is ook al mooi! Goed bezig!

      Reply
  • 9 september 2017 at 21:43
    Permalink

    Mooi artikel en leuk de achterliggende reden te lezen…

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *