De hel van 100% NL

Zoals de meesten van jullie inmiddels wel weten, werk ik in een winkel. Het filiaal waar ik meestal sta, zit in een winkelcentrum. Wij mogen zelf in de winkel geen muziek draaien, wat wel een beetje saai was toen ik er net kwam werken, maar na al die jaren ben ik er wel aan gewend. Het winkelcentrum draait wel muziek en dat kan je in de winkel zelf ook horen. Nou, ‘best gezellig’, zul je misschien denken.

Niks is minder waar.

De radio van het winkelcentrum staat sinds ongeveer een jaar al non-stop op 100% NL. Nou is Nederlandse muziek niet helemaal mijn ding, maar op zich kan ik er wel mee omgaan. Sommige liedjes zijn best oké. Op zijn tijd.

Het nadeel van 100% NL is niet eens per se al die Nederlandse muziek. Het probleem is dat er steeds dezelfde muziek gedraaid wordt. Constant. Altijd. Elke. Dag. Weer.

De playlist heeft zó weinig variatie dat ik soms denk dat ik langzaamaan gek word. Elke keer weer hetzelfde nummer van Volumia. Steeds weer René Froger over zijn eigen huis. Veldhuis en Kemper die elkaar willen zijn. En ik word doodgegooid met Nick en Simon, die elke hoop op zelfvertrouwen en zelfstandigheid de grond inboren met hun “je kunt het niet alleeeeeeen”.

De muziek is steeds aanwezig in mijn hoofd. Eerder kon ik sommige Nederlandse nummers best wel waarderen, maar dankzij 100% NL is die waardering nu helemaal vernietigd. Na een jaar lang, elke dag dezelfde liedjes te horen, laat het me gewoon niet meer los. Het middelste bonuskind wilde laatst iets vertellen en begon zijn verhaal met ‘weet je wat het is’, en het eerste wat ik dacht, was ‘ik voel me sexy als ik dans.’ Laatst droomde ik dat ik bij Acda en de Munnik achter in de auto zat. Ik word ’s nachts wakker met Marco Borsato in mijn hoofd die wil dat ik hem naar het water breng. Elke dag heb ik wel een liedje van 100% NL in mijn hoofd hangen. Toen ik drie weken vakantie had, duurde het zeker een week voordat ik ‘afgekickt’ was.

De Nederlandse artiesten coveren elkaar ook te pas en te onpas. Dus dan hoor je al dagen, weken, maanden Og3ne  ‘Het is ooooooover’ zingen en dan hoor je opeens ook Jeroen van der Boom met datzelfde liedje. Ik heb geen idee wie wie dan covert, maar in plaats van dat ik het nummer dan 3 keer op een dag hoor, hoor ik het opeens 5 keer. Iemand heeft ook ‘Tuintje in mijn hart’ (wat overigens wordt gezongen als ‘tuintje in ME hart’…) gecoverd, alsof de versie van Jan Smit en Damaru nog niet erg genoeg was. Een paar keer per dag ‘Wit Licht’ van Marco én van Jeroen van Koningsbrugge. En dan coveren de Nederlanders ook nog Engelstalige liedjes. Dat ene liedje van Afrojack, ‘Hey’, is er opeens ook in het Nederlands. Superirritant.

Ze draaien op 100% NL ook wel eens een Engels liedje. Dat is negen van de tien keer Ed Sheeran. Echt, ik kan het niet meer aanhoren. Voor de rest is het bijna altijd Adele of Kensington. Ik vond Kensington best wel tof, maar het hangt me nu de keel uit.

Nummers die me echt tot waanzin drijven zijn ‘Ik huil alleen bij jou’, ‘Mis je zo graag’, ‘Leef’ van André Hazes jr. en dat ene liedje uit ‘Ali B. op volle toeren’ waarbij de liedjes ‘Opzij’ en ‘Avond’ zijn samengevoegd. Ze worden zó vaak gedraaid en zijn zó irritant, ik moet er soms gewoon bijna van huilen.

Kortom, het is een kleine ramp. En ik kan er niks aan doen. Ik heb al eens geïnformeerd of er geen andere radiozender opgezet kon worden, maar het antwoord was dat de ontvangst nogal slecht is en dat dit de enige zender is die niet stoort. Ik vrees dus dat er geen verbetering gaat optreden.

Langzaamaan zal mijn brein verworden tot een soort moes van zich steeds herhalende Nederlandse muziek.

Het was fijn jullie gekend te hebben.

 

2 thoughts on “De hel van 100% NL

  • 27 augustus 2017 at 09:15
    Permalink

    Ik heb met je te doen…het is vreselijk!

    Reply
    • 27 augustus 2017 at 12:37
      Permalink

      Ja inderdaad. Ideetje: misschien moet ik de radio maar gaan saboteren…
      Haha!

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *