Daar ben ik weer

Zo. Eindelijk even weer een update van mijn kant.

Soms heb je van die fases dat je veel blogt. Dit was niet zo’n fase. Ik had het gevoel dat ik eigenlijk niks had om over te bloggen, omdat ik niet zo veel interessants meemaak. En eerlijk is eerlijk; eigenlijk kon ik me er ook niet zo goed toe zetten om wat te schrijven en deed ik gewoon liever andere dingen.

Zo heb ik lekker veel gebreid en veel met B. op de bank gehangen en genetflixt (is dit al een geaccepteerde werkwoordsvorm? Lijkt me wel toch?). En in het kader van het vele breien, leek het me wel leuk om een aparte handwerkblog te maken. De oplettende lezer had dat natuurlijk al gezien in de menubalk, want inmiddels is www.helmahaakt.nl al een tijdje online. Ik heb mijn haak- en breiblogs verhuisd en wil daar verder gaan bloggen over handwerken. Lekker tegenstrijdig natuurlijk: geen inspiratie hebben om te bloggen, en dan nog maar een blog erbij maken zodat je dubbel zo veel te doen hebt. Maar goed, we zien wel waar het schip strandt.

Wat wel het grootste nieuws is van de laatste tijd, is

dat B. en ik inmiddels samenwonen! We hadden het er al wel eens over gehad en toen we een jaar samen waren, heb ik gevraagd of ik bij hem mocht intrekken. Dat vond hij gelukkig geweldig leuk! Dus daar ben ik nogal druk mee geweest de laatste drie maanden. De uitdaging was met name dat we twee inboedels moesten samenvoegen. Dus veel spullen uitzoeken, weggeven, verkopen en bij mijn ouders stallen (bedankt lieve pap en mam). We kwamen tot de conclusie dat het huis te klein was en dat we te weinig opbergruimte en te veel spullen hadden en dat het allemaal nooit zou gaan passen. Maar volgens Marie Kondo is elk huis precies groot genoeg om al je eigendommen te herbergen, als je maar genoeg wegdoet. Dus na het wegdoen van spullen (en ja, volgens Marie kan er nog veeeel meer weg) en het herinrichten van meerdere ruimtes in het huis, kwamen we erachter dat het inderdaad wel past. Dus Marie had toch wel een punt.

Dus nu woon ik voor het eerst in mijn leven samen. En het bevalt prima. Ik was het laatste half jaar eigenlijk toch al steeds bij B. thuis, dus heel veel is er niet veranderd. Het was vooral best duur om een eigen appartement aan te houden. Hoewel het wel een superleuk appartement was, maar samenwonen is leuker en gezelliger, dus de keus was niet heel moeilijk. Bovendien ga ik er qua wonen ook wel op vooruit; van een appartement naar een huis met een tuin.

En ik heb er ook nog eens drie bonuskinderen bij gekregen (dat scheelt weer, want dan hoef ik ze zelf niet meer te baren ­čśë ). De kinderen kende ik natuurlijk al, maar nu we samenwonen, ben ik er ook altijd als zij er zijn in weekenden en vakanties. We hebben net vakantie gehad en toen zaten we met z’n vijven gelijk twee weken lang op elkaars lip. Dat ging best goed en B. was blij dat ik niet gillend gek ben geworden. Natuurlijk waren er momentjes dat ik wel even klaar was met de drukte, want ik mag ook graag wel eens alleen zijn met mijn gedachten. En dan komt je er dus achter dat dat ├ęcht niet gaat als je constant drie kinderen om je heen hebt. Maar over het algemeen is het vooral heel gezellig met z’n allen.

Kortom, na de derde verhuizing binnen twee jaar, ziet mijn leven er weer heel anders uit dan v├│├│r die tijd (en ben ik wel even klaar met verhuizen). Een tijd terug had ik nooit gedacht dat ik zo’n lieve vriend zou vinden, dat ik in een dorp in een vrijstaand koophuisje zou wonen en dat ik drie bonuskinderen zou hebben. Maar toch is het zo. Gelukkig maar.

 

2 thoughts on “Daar ben ik weer

  • 30 augustus 2017 at 13:04
    Permalink

    Mooi dat het allemaal zo goed uitpakt! Gefeliciteerd nog ook, met jullie samenwonen.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *