Het grote wc-verhaal

Uit de titel valt al op te maken dat dit niet het meest smakelijke verhaal gaat worden. Sorry alvast.

Afgelopen zondag merkte ik dat mijn wc niet zo goed doorspoelde. Het water liep erg langzaam weg. Dat soort dingen gebeuren soms en ik ging er eigenlijk van uit dat het vanzelf wel weer goed zou komen. ‘Een paar keer doorspoelen en misschien schiet de verstopping dan weg’, dacht ik optimistisch. Voor de zekerheid gooide ik ’s avonds wat ontstopper in de pot. Maar maandagochtend merkte ik dat het niet geholpen had.

Tja. Wat nu? Ik besloot dat er niks anders op zat. Ik moest de pot in…

Gewapend met een huishoudhandschoen en een vuilniszak om mijn vondsten in te doen, toog ik naar de wc. Hand in het water en graaien maar. Ik viste er wat plukken wc-papier uit. Gelukkig was het eigenlijk minder goor dan ik van te voren gedacht had. Maar leuk is anders.
Terwijl ik aan het vissen was in de wc, voelde ik opeens iets hards. Het was geen wc-papier. Maar wat dan wel? Iets plasticachtigs. Ik kon er geen grip op krijgen. Ik ging zo ver als ik kon, maar het lukte me niet.
Shit.
Nou, ik besloot het even te laten voor wat het was. Eerst weer doortrekken om te kijken hoe het ging. En ja hoor, het water liep weg. Maar helaas, het was eenmalig.

Ik besloot het heilige internet te raadplegen. Internet weet immers altijd de oplossing voor alle problemen. Al googlend kwam ik op een forum terecht waar ik opeens de opmerking voorbij zag komen over een verstopping die veroorzaakt werd door een doorgespoeld wc-blokje. De gloeilamp boven mijn hoofd ging branden, het kwartje viel, engelen zongen ‘halleluja’ omdat het eindelijk tot me doordrong. Ik had een wc-blokje. Met de nadruk op ‘had’. En terugdenkend besefte ik dat ik hem ook al een tijdje niet meer gezien had… Wat stom dat me dat niet eerder opgevallen was.
Ik heb nooit wc-blokjes, maar de wc bleef steeds zo muffig ruiken, dus je probeert eens wat. En dit was het resultaat.
Potverdorie. Wat nu? Dat ding moest eruit.
Ik trok een nieuwe huishoudhandschoen aan en dook er weer in. Maar ik voelde hem niet meer. En mijn hand wilde toch echt niet verder. Crap. Hij zat te ver weg.

De volgende stap was om de persoon te bellen die altijd overal een oplossing voor heeft. De persoon die alles kan. Die beter is dan het internet: paps.
Ik meldde bij hem ‘dat ik weer eens een probleem had’ en deed het wc-blokjesverhaal uit de doeken. Als altijd was paps doortastend en niet afgeschrikt door mijn probleem. Dat ding moest eruit. Hij zou ’s avonds gelijk wel even komen om de wc-pot eraf te halen. En nu maar hopen dat we het blokje nog konden vinden, en dat hij niet al ergens dieper in de afvoer zat, want dan had ik toch wel een probleem.

En ja hoor, mijn alleskunnende ouders stonden om klokslag 7 uur op de stoep. Voorzien van gereedschap en een teil ging paps gelijk aan de slag. Na niet al te lange tijd werd de wc-pot verwijderd, wat een lucht van heb ik jou daar als gevolg had.
Paps goot het resterende water eruit, waarop ik juichte dat ik het blokje zag zitten. Wat een mazzel dat hij niet al verder in de afvoer zat. We konden hem zo pakken!

Het is mij nog steeds een raadsel hoe het wc-blokje kon verdwijnen zonder dat ik het gemerkt heb.
Maar hoezee voor paps, die altijd weer klaar staat als rots in de branding.

Oh. En ik koop nooit een wc-blokje meer.

3 thoughts on “Het grote wc-verhaal

  • oktober 28, 2015 at 9:31 pm
    Permalink

    Zo’n vader heb ik nou ook 🙂 Onbetaalbaar! Nou ja…het leed is weer geleden.

    Reply
  • oktober 29, 2015 at 11:20 am
    Permalink

    er zijn ook van die “stippen” die je aan het toilet kunt plakken, aan de binnenkant dan wel te verstaan……al doende leert men he….?

    Reply
    • oktober 29, 2015 at 2:17 pm
      Permalink

      Oh ja, dat is ook wel een idee. Heb er wel eens een reclame van gezien.

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *