Hoe alles – ja, écht alles – mis ging met mijn internetaansluiting – deel 2

Lees eerst deel 1. Als je durft…

Nadat mijn brein langzaam tot een soort pulp was verworden door het wachtmuziekje, vertelde een jongeman me dat er wel een alles-in-1-pakket voor me was geregeld, maar dat dat helemaal niet mogelijk was, omdat er geen actieve telefoonlijn in mijn woning aanwezig was. Nou had ik de telefoonaansluiting gewoon zien zitten, maar blijkbaar werkt die dus niet. Persoonlijk dacht ik dat één van de eerste dingen die je als internetprovider zou checken, zou zijn of er überhaupt wel internet mogelijk is op het adres. Maar dat zal wel een raar idee van mij zijn.

“Dit is een fout geweest van mijn collega, mevrouw. En dit komt haast nooit voor.” Of ik in een nieuwbouwhuis ging wonen? Nou, verre van. Ik vroeg of de lijn geactiveerd kon worden. Nou, dat is natuurlijk ook heel ingewikkeld, dus nee, dat kon niet. De enige oplossing was glasvezel. Ik legde uit aan de jongeman dat ik niet snapte hoe dat werkt en of die aansluiting er dan wel was. Hij verzekerde me een aantal keren dat de aansluiting voor glasvezel er echt was. Hij vond het vervelend voor me dat er dingen mis waren gegaan, maar: “laten we het verleden vergeten, en naar de toekomst kijken mevrouw,” zei hij. Bovendien kostte het me het eerste jaar maar 10 euro meer per maand en het tweede jaar maar 20 euro meer, en verder hoefde ik pas tot 11 september te wachten tot ik aangesloten zou zijn. En of ik wel wist dat ik de verhuiskosten niet hoefde te betalen. En glasvezel was toch geweldig, ik zou nooit meer klagen over traag internet.

Ik dacht even dat mijn hersenen me voor de gek hielden. Maar nee, ik had het goed verstaan. Ik mocht meer gaan betalen en moest ook nog eens veel langer wachten tot ik internet zou hebben. En daar moest ik ook nog eens blij mee zijn. Ik legde uit dat er afspraken gemaakt waren en dat die opgenomen waren en dat ik verwachtte dat beide partijen die zouden naleven. Maar blijkbaar stellen mondelinge afspraken die opgenomen zijn, geen mallemoer voor. Toen ik een beroep deed op een tegemoetkoming in het abonnementsgeld werd er geen duimbreed toegegeven. “We kunnen niet zo maar gaan sjoemelen met de prijzen mevrouw.” Ik probeerde hem aan zijn verstand te brengen dat dit geen sjoemelen is, maar dat dit een kwestie zou zijn van service verlenen omdat zij een fout hebben gemaakt. Maar nee. Service? Wat een smerig woord. Grommend stemde ik in, aangezien ik blijkbaar weinig keus had. Er moest uiteindelijk toch internet en tv komen. Hij sprak opnieuw het bandje in met de nieuwe afspraken, waarbij ik steeds met opeengeklemde kaken “ja” zei. Kortom. Ik was zwaar pissed off.

Toen ik kort daarna de sleutel van het appartement kreeg, ging ik op onderzoek uit. Hoe zat dat met dat glasvezel? Grote zus had uitgelegd waar ik naar moest zoeken, maar ik kon niks vinden. Ik verzamelde alle moed die ik nog over had, en belde Online weer op. Er is geen keuzemenu voor ‘alles-gaat-mis-door-jullie-schuld-en-nou-moet-ik-verplicht-glasvezel-wat-duurder-is-en-langer-duurt-en-dat-vind-ik-stom-en-nou-is-er-ook-nog-eens-geen-glasvezelaansluiting-in-mijn-huis-wat-nu’. Dus 17 keuzemenu’s later kreeg ik weer een dame aan de lijn.

Ik legde het hele verhaal uit en vertelde dat ik dacht dat er een monteur moest komen om de aansluiting te maken. Nou nou nou. Ik ben blijkbaar heel raar. Want dat kon toch allemaal niet zo maar geregeld worden. Pas op de datum van oplevering, 11 september dus, kon ik bellen voor een monteur. “Maar ik geef nú alvast door dat er een monteur moet komen,” zei ik optimistisch. “Dan kunnen we toch alvast een monteur plannen, zodat ik daadwerkelijk 11 september internet heb? Om later gedoe te voorkomen?”
“Nee mevrouw, pas als u uw pakket heeft op 11 september, kan ik inplannen.” “Maar dat is toch te laat? Daarom geef ik het nu alvast door.” “Toch kan ik het niet inplannen.”
Ik was al bijna bang om het te vragen, maar vroeg het toch. “Waarom niet?”
“Ik kan niet in het voren plannen mevrouw.”
Nu snapte ik het helemaal niet meer. “Maar hoe plannen jullie dan? Plannen jullie naar achter? Plannen jullie achteraf? Het hele idee van plannen is toch dat je in het voren plant?”
“Nee mevrouw, ik kan niet in het voren plannen. U moet wachten tot 11 september.” Hier kon ik gewoon echt met mijn hoofd niet bij. Ik werd boos, ik eiste, ik dreigde. Niks hielp. De mensen aan die andere kant van de lijn hebben op de een of andere enge manier gewoon veel te veel macht over ons gewone mensen. Die avond diende ik per mail een klacht in. (Waar ik tot op de dag van vandaag nooit meer wat van terug gehoord heb. Slim. Als je als bedrijf je klachten maar gewoon negeert, lijkt het net alsof alles altijd gewoon goed gaat.)

Sinds de aanvraag van het glasvezelabonnement waren er 12 dagen verstreken. Ik had 14 dagen bedenktijd. Op dag 13 belde ik KPN op om te informeren hoe het daar zat. De jongedame legde me alles uit. Ze plande gelijk een datum voor twee monteurs. Eén voor het doortrekken van de glasvezelkabel naar mijn woonkamer en één voor het aansluiten van de rest. En het was ook nog eens goedkoper dan glasvezel van Online. Ik was in de wolken. De dame was aardig, had verstand van zaken en regelde de dingen gelijk. Online kon de pot op. Ik belde ze meteen en zegde met genoegen het hele handeltje op.

Ik was blij dat KPN betere service had. Het feit dat ik daardoor nog eens tot 28 september zou moeten wachten tot ik internet en tv had, nam ik maar voor lief. Eindelijk zou alles goedkomen. De volgende stap was de glasvezelkabelmeneer. Hij zou komen tussen 8 en 12. Dus ik vroeg uit bed. Maar hij kwam natuurlijk pas om half 3. Hij was bezig tot 5 uur. Het was nog niet af en er zou twee dagen later weer iemand komen. Die iemand kwam en hij was op tijd. Ongelofelijk. Maar hij had een onderdeel nodig uit mijn installatiepakket. Dat had ik nog niet. Lastig lastig. De jongeman zou dat doorgeven en de KPN-monteur zou dat voor me oplossen.

Maar… één week voordat de KPN-monteur zou komen, had ik nog steeds geen installatiepakket. Ik werd wat nerveus en besloot een mail te sturen. Ik kreeg terug dat het pakket al verzonden was en 28 augustus al bij mij had moeten zijn.

Wil jij ook weten waar het installatiepakket is? Ga ik ooit internet krijgen? Lees dan deel 3.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *