Verhuizen – deel 2

Verhuizen naar Coevorden

Verhuizen is best wel een onderneming. En dat is eigenlijk wel weer een understatement. Vier weken van te voren begon ik met het inpakken van de dingen die ik niet meer nodig zou hebben. Maar natuurlijk bedenk ik dan twee weken later dat ik toch wel graag muffins wil bakken uit dat ene kookboek dat onderin die ene onderste doos ligt. Uiteindelijk besloot ik om het maar uit mijn hoofd te doen. Je zou zeggen dat je dan gewoon een ander recept kiest, maar nee, het moet en zou dat ene recept worden. Maar goed. Uiteindelijk was alles ingepakt en waren de muffins gelukt.

Neurotisch als ik ben, gaf ik ruim van te voren mijn adreswijziging door. Te beginnen met het internet. Ik wilde overstappen naar een ander, maar toen ik het internet dus wilde opzeggen, deed die provider me een beter aanbod. Blijdschap alom vanwege het lage maandbedrag waarvoor ik interactieve tv, internet en vaste telefonie zou krijgen bij mijn oude provider. Maar het was natuurlijk weer te mooi om waar te zijn.

Alles ging mis. Ik zou veel later dan gepland internet krijgen op mijn nieuwe adres. 15 telefoontjes en 3 e-mails later heb ik het hele boeltje opgezegd en ben ik overgestapt naar een ander. Daardoor heb ik dus nóg later internet in mijn nieuwe huisje, maar ik hoop op betere service. Dus nu ben ik nog 5 weken internet- en tv-loos.

Uiteraard gaat er ook met het verhuizen van alles mis. Of nou ja. Niet met het verhuizen op zich, want mijn familie is zeer getraind in verhuizen. Wij kunnen dat. We zijn gestructureerd, goed voorbereid en zorgen dat alles goed geregeld is. In zes dagen hadden mijn moeder, vader en ik een appartement dat helemaal uitgeleefd en vies was, van boven tot onder opgeknapt. Daarna hadden we met vijf man alles wat in mijn appartement stond, in twee uur in een verhuiswagen gewerkt. Om alles vervolgens binnen anderhalf uur weer naar boven te slepen naar mijn nieuwe appartement. Jullie snappen dat we aan het eind van die week compleet kapot waren. Maar ja, dan heb je ook wat.
Andere mensen daarentegen, hebben die organisatorische eigenschappen helemáál niet. Zo hard als wij ons best deden, zo slecht worden er dingen geregeld door anderen. De mensen met wie ik te maken heb, doen allemaal uitermate moeilijk over het appartement. Beloftes worden niet nagekomen, reparaties worden niet gedaan en dingen worden verdraaid. Wat ontzettend teleurstellend en vermoeiend is. Hoe fijn zou het zijn als er gewoon eens iets was wat wél goed ging.

Dus nu ik in de laatste twee weken van mijn vakantie geen internet en tv heb, lekkage heb in mijn slaapkamer, en ik niet kan koken, probeer ik wat andere dingen te doen om mezelf op te vrolijken en bezig te houden. Zoals de laatste dozen uitpakken, mijn huisje zo gezellig mogelijk maken, afspreken met familie, lachen om mijn drie maanden oude nichtje, bedenken welke maaltijden ik kan maken zonder gasfornuis, de stad verkennen en een beetje fröbelen. En als je je ’s avonds verveelt in je nieuwe internet- en tv-loze huis, waar je je nog helemaal niet thuis voelt, ga je maffe dingen doen. Zo stond ik om half 1 ’s nachts meubels te verschuiven omdat ik niet tevreden was met hoe het stond. En een dag later was ik om half 12 ’s avonds een Ikea-krukje in elkaar aan het sleutelen. Ik probeerde alle wifi-netwerken in de buurt, maar ze werkten allemaal niet. Om 1 uur ’s nachts was ik plakplastic aan het plakken. En nu schrijf ik om 12 uur ’s avonds een blogje dat ik niet kan uploaden. Dus dat moet ik binnenkort maar even doen bij mijn ouders.

Kortom. Verhuizen is dus best wel een onderneming en het verpest je vakantie nogal. Zodra het internet gearriveerd is en mijn huis wat meer op orde is, zal ik jullie wel even een fotorondleiding geven. Tot die tijd zullen de updates waarschijnlijk schaars zijn.

Later bedacht ik me dat ik vast wel met mijn laptop online kon via het internet van mijn telefoon. En het wonder geschiedde! Het werkt! Aangezien het nogal veel data verbruikt, zal ik dit al te vaak doen. Maar nu is er in elk geval even weer een update.

2 thoughts on “Verhuizen – deel 2

  • 29 augustus 2015 at 21:26
    Permalink

    Als ik dit zo lees snap ik überhaupt niet dat er nog mensen zijn die gaan verhuizen. Het levert wel weer genoeg schrijfstof op. Sterkte in je internetloze tijdperk. Kun je geen wachtwoord van je buurtjes gebruiken?

    Reply
  • Pingback: Verhuizen - deel 3 - Helma Schrijft

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *