Zomaar een gesprek op een bankje

Een leuk gesprekje met een vreemdeling

Ik zit op een bankje in de winkelstraat. Tasjes met gedane boodschappen tussen mijn voeten. De zon schijnt heerlijk op mijn blote benen. Eindelijk is het dan zo ver. Zomer. Ik heb mijn telefoon in de hand en ben een bericht aan het sturen naar mijn moeder en zus. Naast het bankje staat een meneer. Hij maakt aanstalten om ook te gaan zitten. Ik schuif een stukje op om ruimte te maken.
“Wel een beetje brutaal hè, om er zo bij te komen zitten,” zegt hij. Hij gaat op het hoekje zitten.
“Nee hoor,” zeg ik. “Geen probleem.” Ik richt me weer op mijn telefoon.
“Heerlijk hè, zo in de zon,” zeg ik dan. Normaal ben ik niet zo kletserig met vreemden, maar ach, waarom niet eens een praatje maken.
“Ja, inderdaad,” zegt de man. “Daarom zijn we vandaag gegaan, mijn vrouw en ik, want morgen wordt het nog warmer.”
Ik knik. “Verstandige keus.”
“We hebben onze kleindochter mee. Ze is vandaag voor het eerst met de trein en de bus geweest. Dus dat was nogal een heisa.”
“Oh ja, dat is dan spannend natuurlijk.” Ik neem aan dat zijn vrouw en kleindochter ergens in een winkel zijn.
“En volgende week komt de tweeling,” zegt de man. “Ze zijn 3 jaar.”
“O, daar heb je de handen dan ook wel vol aan,” zeg ik.
“Ja.”
Het is weer even stil.
Dan knikt hij naar de telefoon die ik nog steeds in mijn hand heb. “Een beetje een brutale vraag misschien, maar wat doen jullie nou de hele dag met die telefoon? Mijn vrouw is 70 en die gebruikt het ook hoor. Maar wat ben je nou aan het doen?”
Ik besef dat ik wel heel stereotiep overkom omdat ik druk aan het appen was. Weer typisch de jeugd die alleen maar met de telefoon bezig is. Ik besluit om maar gewoon te zeggen wat ik aan het doen was.
“Nou… ik ben met mijn moeder en zus aan het sms’en. Ik twijfel namelijk tussen twee paar schoenen en ik heb even advies nodig.” Nu kom ik natuurlijk nog veel meer over als het stereotiepe meisje: schoenen kopen en steeds met je telefoon bezig zijn. “Wel typisch hè?” voeg ik er dus maar aan toe. “Echt weer zo’n meidending.”
“Oh nee hoor,” zegt hij. “Jongens hebben dat soms ook nodig. En mijn dochter had dat ook hoor. Bijvoorbeeld toen ze een keer een dansjurk wilde kopen. En toen zeiden wij ‘doe maar gewoon’.”
Ik knik.
“Ben je op jezelf?”
Weer knik ik.
“Ja, het is goed om het soms even aan een ander te vragen.”
“Ja, dat is waar,” zeg ik, hoewel ik niet zeker weet wat dat met mijn alleenstaandheid te maken heeft. Maar ik besluit om mijn probleem maar gewoon aan hem voor te leggen. “Waar ik over twijfel, is dat het ene paar duurder is, maar wel heel erg lekker zit. En het andere paar is goedkoper en vind ik eigenlijk mooier, maar zit veel minder lekker.”
“Tja, goedkoop is vaak duurkoop hè.”
“Ja, da’s waar.”
Er komt een vrouw bij ons staan met een kind in een kinderwagen. Zijn vrouw is uitgeshopt zo te zien.
“Deze jongedame twijfelt tussen twee paar schoenen,” begint hij. Ik moet lachen dat hij dit aan zijn vrouw vertelt. “Het ene paar is mooier, maar het andere is duurder maar zit wel lekkerder.”
“O,” zegt de vrouw. “Ja, daar moet je soms gewoon even over nadenken. Niet impulsief doen. Anders heb je later misschien spijt. Denk er maar even rustig over na hoor.”
Ik vind het wel lief dat ze zich bekommeren om mijn kleine dilemma.
“Ga je mee?” vraagt de vrouw aan haar man.
“Ja,” hij staat op.
“Fijne dag hoor,” zegt ze tegen mij, “en succes met kiezen.”
“Dank u, u ook een fijne dag.”
De man blijft nog even staan. “Mijn vrouw heeft altijd in modewinkels gewerkt en gaf dan ook vaak advies. Dus ze heeft er wel verstand van.”
“Ik hoor het,” zeg ik.
“Nou, fijne dag verder,” zegt hij.
“Bedankt, u ook.” Ik kijk weer naar mijn telefoon. Geld investeren in je voeten, appt mijn zus. Ik zou voor de duurdere gaan.
Ik sta op van het bankje en loop de schoenenwinkel in om ze nog eens te passen. Ja. Ze zitten echt heel lekker.

2 thoughts on “Zomaar een gesprek op een bankje

  • 1 juli 2015 at 22:25
    Permalink

    Dus het zijn toch de lekker zittende schoenen geworden? Goede keuze. Ik zie ook weleens dames lopen die gegaan zijn voor het mooi en dan kun je aan het lopen zien dat ze totaal niet lekker zitten.

    Reply
    • 3 juli 2015 at 21:55
      Permalink

      Ja, het is toch wel erg belangrijk dat het lekker zit hè. Sommige dames zie je inderdaad strompelen op veel te hoge hakken, wat er toch vaak een beetje maf uitziet. 😉

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *