Voorbij

Liefdesverdriet

Het is voorbij. Met vriendlief. Nu dus ex-vriendlief. Wat een raar gevoel. Helaas eindigde het niet zo goed. Zonde, na die bijna vier jaar. We hebben mooie tijden gehad samen. Maar nu is het echt klaar. Zo in één keer. Het kwam eigenlijk nogal onverwacht, maar het was duidelijker dan ooit dat het nu echt over is. En nu moet ik een manier zien te vinden om hier overheen te komen.

Ik had al een tijdje het gevoel dat het niet meer zou worden wat het ooit was. Ik twijfelde of ik wel verder met hem wilde, hoewel ik het eigenlijk nog wel een kans wilde geven. Maar toen bleek dat ex-vriendlief het behoorlijk verpest heeft. Toen ik dat ontdekte, was het voor mij acuut klaar. Sommige dingen zijn gewoon onacceptabel.

Ik was eerst heel boos. We hadden eerst verder niet gepraat toen ik er een punt achter zette. We waren allebei helemaal overdonderd. Ik voelde me alleen, leeg, verlaten, bedrogen. Vooral alleen. Heel erg alleen.

Gelukkig hebben we later nog wel gepraat, toen hij nog wat spullen kwam halen. En dat was gek genoeg wel heel fijn. We hebben wat dingen uit kunnen spreken, vragen aan elkaar kunnen stellen. Het was vreselijk emotioneel, maar toch ook goed. Na de boosheid, kunnen we nu wel weer door één deur. En dat vond ik toch wel erg belangrijk. Ik wilde niet uit elkaar gaan met alleen maar gevoelens van woede. En nee, het is niet goed geweest, wat hij gedaan heeft, en het is logisch dat ik boos was, maar na ons gesprek heb ik toch meer rust gekregen. En ik hoop dat dat ook voor hem geldt. We hebben naderhand zelfs nog wat berichtjes naar elkaar gestuurd. Want hoewel elkaar helemaal niet meer spreken en zien misschien wel de beste manier is om over elkaar heen te komen, toch voelt het raar en vervelend om helemaal geen contact meer te hebben. Dat gevoel hadden we eigenlijk allebei. Dus we hebben de mogelijkheid tot contact toch maar open gehouden. Gewoon, omdat dat goed voelt.

Nu ga ik dus weer als vrijgezel door het leven. Wat raar en vreselijk. Eigenlijk wil ik hem terug. Maar dat kan gewoon niet. En ergens vind ik het ook niet zo erg om weer alleen te zijn. Het is misschien zelfs wel lekker. Ja, het zal zeker wennen zijn, want ik mis hem toch. Ik mis hem erg. Het voelt zó ontzettend leeg nu. Steeds weer denk ik aan hem. Aan ons. Aan hoe het was. Aan onze eerste dagen samen. En aan onze laatste dagen. Aan hoe het had kunnen zijn. Maar ik denk dat het voor ons allebei beter is zo.

Ondertussen ben ik ook nog afgewezen voor de baan die ik het allerallerallerliefste wilde hebben. Ook die droom is nu voorbij. En daar ben ik ook echt helemaal kapot van. Ik heb even geen idee wat ik moet met mijn leven. Het is dus een achtbaan van emoties waar ik momenteel in zit.

Nu probeer ik er maar een positieve draai aan te geven. Ik ben weer vrij. Ik hoef nu met niks en niemand meer rekening te houden. Mijn huis is weer van mij alleen. Ik kan weer helemaal mijn eigen gang gaan.
Nu moet ik eerst de boel maar weer eens op een rijtje krijgen. En dan start de zoektocht naar een nieuwe baan. Een nieuwe uitdaging om me op te storten. Ik moet tenslotte toch maar proberen om er iets van te maken.

4 thoughts on “Voorbij

  • 17 mei 2015 at 10:50
    Permalink

    Lieve Helma, wat ontzettend naar om te horen! Soms is het het beste om dingen los te laten, om de pijnlijke herinneringen te vermijden. Schrijf het lekker van je af, blijf er niet te veel om malen. Wat mij hielp: borduren! Haha, want je kunt niet borduren en piekeren tegelijk 😉 Heel veel sterkte, je komt er wel bovenop! Liefs, Carmen

    Reply
    • 17 mei 2015 at 20:54
      Permalink

      Hoi Carmen, bedankt voor je lieve bericht. 🙂 Lekker bezig blijven helpt zeker. Daar heb je gelijk in. 🙂

      Reply
  • 17 mei 2015 at 21:17
    Permalink

    Je kunt beter gelukkig zijn in je eentje dan ongelukkig met zijn tweeën. Voordat ik met Lief trouwde heb ik vierenhalf jaar een relatie met iemand anders gehad, waarvan twee jaar samengewoond. Het was de beste beslissing ooit! Maar je moet wel door een moeilijke periode heen. Je mist iemand, maar niet hem…
    Sterkte

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *