Lentekriebels

Komen ze dan eindelijk? De lentekriebels?

Voorzichtig durf ik te hopen dat de lente al komt. Het is weer langer licht. De vogels fluiten. Er hangt een zweem van die typische frisse lentegeur in de lucht. In mijn vensterbank staat een bosje narcissen vrolijk te zijn. Vorige week was er zelfs zo’n dag dat ik opeens buiten in de zon m’n lunch zat te eten.

Toch is het ook nog een klein beetje winter. Het is namelijk nog best koud. Ik heb m’n zomerjas nog niet aan gehad omdat ik dan niet weer terug wil naar mijn winterjas. Het is óf het een, óf het ander. Als ik eenmaal mijn zomerjas aan heb gehad, vind ik het altijd zo’n teleurstelling als ik dan daarna toch mijn winterjas weer aan moet. En ergens ben ik bang dat het opeens toch weer winters wordt. Iedereen is dan in lentestemming omdat het mooi weer is, en dan gaat het opeens toch weer sneeuwen en vriezen en hagelen. Dat vind ik altijd zo’n domper. Helemaal omdat we nu een heerlijke winter gehad hebben. Dat vind ik tenminste. Ik heb geen vlokje sneeuw gezien, ik heb maar af en toe de ruiten van de auto hoeven krabben en het was niet glad. Kortom, geweldig!

Dus voorzichtig hoop ik op de lente. Voor mij geen winter meer.

2 thoughts on “Lentekriebels

  • maart 25, 2014 at 9:09 pm
    Permalink

    Hoi Helma! Ik heb je genomineerd voor de Liebster Award, omdat ik het altijd zo leuk vind om je verhalen te lezen 🙂 Ik hoop dat je het leuk vindt! In mijn laatste blogpost lees je welke vragen je moet beantwoorden over jezelf, en wat je verder nog moet doen. xx

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *