Ochtend

Ik lig in bed. Ik ben wakker maar toch ook niet. Met tegenzin draai ik me, nog half slapend, om naar de wekker. 6.54 uur. Veel te vroeg. Ik leg mijn hoofd weer op het kussen. Ik wil nog niet uit bed. Maar over zes minuten gaat mijn wake-up light al zachtjes lichtgeven en over 36 minuten gaat de radio aan. Nou ja. Ik heb nog meer dan een half uur. Dus ik kan nog even lekker liggen soezen. Ik draai me om richting vriendlief die direct dicht tegen me aan kruipt. Lief. Hij legt zijn arm over me heen en zijn hoofd tegen mijn nek.

Heerlijk. Lekker warm in bed met z’n tweeën. Ik wil nog niet uit bed. Nog lang niet. Ach, ik heb toch nog een half uur. Da’s best lang. Hoewel. Voor je het weet is het om. Helemaal als je zo lekker ligt. Maar ik moet wel zorgen dat ik niet weer in slaap val. Want dan word ik altijd zo vervelend weer wakker. Ik manoeuvreer mezelf nog wat dichter naar vriendlief toe. Lekker.

Ik voel mijn ogen dicht gaan.

Wacht even. Niet doen. Ik moet niet weer in slaap vallen. Ach, ik kan best nog even m’n ogen dicht doen. Ik blijf heus wel wakker. M’n wake-up light gaat toch steeds feller lichtgeven, dus ik val vast niet weer in slaap. Ik draai me op mijn linkerzij, met mijn rug naar vriendlief. Hij kruipt weer dicht tegen me aan. Nog even lepelen. Fijn. Ik doe m’n ogen weer dicht. Diep weggedoken onder het dekbed. Ik snuif de geur van het wasmiddel op.

Even later gluur ik naar de wekker. 7.17 uur. Nu al? Zijn er nu al 24 minuten voorbij? Hoe kan dat nou zo snel gaan? Bah. Nou is het dus al bijna tijd om op te staan. Ik draai me weer om naar vriendlief. Hij doet zijn ogen langzaam open en geeft me een kusje op mijn neus. Ik glimlach. We liggen dicht bij elkaar. Bijna neus aan neus. Dit maakt het alleen maar moeilijker om zo meteen op te staan. Het is zo lekker warm en knus. Mijn ogen zakken weer dicht.

Opeens springt de radio aan. Ik schrik wakker en draai me om. Het is al half 8. En ik ben dus toch weer even in slaap gevallen. Nu voel ik me echt brak. Ik druk op de snoozeknop. Ik blijf gewoon nog 9 minuten liggen. Wat maakt het ook uit. Als ik 9 minuten later opsta, kom ik ook heus wel op tijd op m’n werk. Ik draai me weer om richting vriendlief. We liggen weer neus aan neus. Nog eventjes. Nog 9 minuten tot alles weer begint.

Maar de tijd gaat veel te snel als je wilt dat de tijd langzaam gaat. De wekker gaat alweer. Het is 7.39 uur. Eigenlijk moet ik nu uit bed. Vriendlief vraagt hoe laat het is. “Tien over half acht,” zeg ik. “Moet je dan niet uit bed?” zegt hij. Ik leg mijn hoofd weer tegen hem aan. “Nog vijf minuutjes,” zeg ik. Nu moet ik echt opletten dat ik niet weer in slaap val, want de wekker staat uit. Ik heb niet op snooze gedrukt. Iets later draai ik mijn hoofd weer naar de wekker. Zodra die op 7.45 springt, zucht ik. Nu is het toch echt tijd om op te staan.
Ik geef vriendlief een kus en sta dan eindelijk op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *