Ouders

Wat heb ik toch fijne ouders. Ik heb het maar getroffen met ze. Ze zijn lief, gezellig, betrokken en willen het beste voor me. Ze hebben hun best gedaan om van mij een beetje een geschikt mens te maken. Of het gelukt is, is een tweede, maar goed, dat ligt dan eerder aan mij dan aan hen. šŸ˜‰

Als ik ze nodig heb, zijn ze er altijd, ook al wonen ze niet in de buurt. Als de motorkap van mijn auto omhoog vliegt, komen ze hem dichtplakken met duct tape en repareertĀ paps hem voor me. Als mijn motor niet start, komtĀ paps naar me toe om hem aan de praat te maken. Als ik me rot voel, peppen ze me weer op.Ā Als ikĀ bij ze langs kom,Ā zijn ze altijd blij me teĀ zien.
Ze staan achter me, steunen me in mijn beslissingen en moedigen me aan.Ā Ze laten me vrij in mijn keuzes. Ze geloven altijd dat ik iets kan, ook al ben ik er zelf van overtuigd dat ik het niet kan. Ze zijn altijd bereid me te helpen met wat dan ook. En hoewel het soms irritant is, hebben ze heel vaak gelijk. Ze geven me rust en ruimte en warmte.Ā VanĀ deĀ mensen om meĀ heen, kennen zij meĀ het best.Ā Zij zijn de mensen die ik het meest vertrouw. Zij zijn de mensen bij wie ik het meest mezelf kan zijn.

Ik ben trots op ze en kan alleen maar wensen dat ik ooit net zo’n goed mens word als dat zij zijn.

One thought on “Ouders

  • 23 januari 2014 at 21:32
    Permalink

    Dude, mooi hoor!! Lief en goed geschreven! Sluit me er natuurlijk helemaal bij aan šŸ™‚

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *