Zoenen

drie zoenen geven feestdagen kerst oud en nieuw onhandig ongemakkelijk

Het is weer zover. December is aangebroken. De feestmaand. Natuurlijk is dit gezellig. Ik ben zelf niet zo’n Sinterklaastype, met die surprises enzo en al die hysterische kinderen, maar de chocoladeletters gaan er altijd wel in hoor. En Kerst vind ik altijd wel leuk. Gezellig samen met familie en iedereen neemt wat te eten mee. Een van de weinige keren dat we compleet zijn. Kerstboom en lampjes erbij. Kortom: gezellig. En oud en nieuw is op zich ook niet vervelend. Lekker een beetje oliebollen en appelflappen eten en dan vlak voor middernacht in slaap vallen. En dan wakker schrikken en samen naar het vuurwerk kijken.

Wat wel vervelend is, is dat gezoen. Gelukkig zijn mijn familieleden niet van die zoeners. Maar er zijn anderen, zoals enkele familieleden van vriendlief, die met verjaardagen en kerst en andere familieaangelegenheden bij iedereen langs gaan om iedereen drie zoenen te geven. Nu zijn dat familieleden die ik niet zo goed ken. En ik vind het persoonlijk meestal een beetje onaangenaam om zo dicht met mijn gezicht bij andermans gezicht te komen als ik die persoon niet goed ken. Ik voel me dan zo onhandig. Want op de een of andere manier kom ik er maar niet achter hoe die zoenen nou precies werken.

Je geeft iemand een hand en meestal komt dan tegelijkertijd het gezicht van de ander al op je af. Wat moet je doen? Als ik al sta, is mijn tactiek dat ik mijn hand meestal zó ver probeer uit te steken dat ik wat afstand bewaar zodat de ander dus niet dichtbij genoeg komt om te zoenen. Dit is wat ik het liefst altijd doe. Maar dit lukt niet altijd. Want het is bijna altijd zo dat ik op een stoel of bank zit en dat de ander dan langs komt lopen om de mensen te zoenen. Dan moet ik dus opstaan en kan ik niet achteruit stappen om wat afstand te bewaren. Erger nog, als ik opsta in een wat krappe huiskamer, sta ik opeens zo dicht bij die andere persoon dat we sowieso al bijna neus aan neus staan. En dan is er geen ontkomen meer aan.

Maar wat is nou de gangbare manier om drie zoenen uit te wisselen? Meestal geef je elkaar een hand. Ondertussen geef je elkaar ook drie zoenen. Dan komt het eerste probleem al in beeld. Welke kant gaat je hoofd op? Want als je dit allebei verkeerd inschat, sta je opeens lip aan lip.

Dan de volgende stap. Ervan uitgaande dat de eerste stap goed is gegaan, is het volgende struikelblok de vraag hoe je de zoen geeft. De een doet een soort ‘luchtzoen’ waarbij je wel je lippen tuit maar eigenlijk gewoon je wang tegen de wang van de ander aan drukt. Soms raken de wangen elkaar lichtjes, maar soms bonkt de wang van de ander opeens tegen je gezicht, wat toch een wat onaangenaam gevoel is. De ander doet juist weer drie ‘echte’ zoenen. Dus door daadwerkelijk de lippen op de wang van de ander te drukken. Wat moet ik nou doen? Een ‘echte’ zoen of een ‘luchtzoen’?

Het derde probleem ontstaat eigenlijk tijdens stap twee. Meestal zeg je namelijk wat tegen elkaar als je elkaar zoent. Zoiets als ‘gefeliciteerd’, ‘gelukkig nieuwjaar’ of ‘vrolijk kerstfeest’. Op de een of andere manier moet je dit blijkbaar zeggen terwíjl je zoent, dus niet daarvóór of daarná. Dan krijg je het vreemde tafereel dat je tussen de zoenen door ‘gefeliciteerd’ zegt.

Kortom. Er zijn te veel variabelen, te veel dingen die mis kunnen gaan. Al met al ontstaat de volgende situatie: de ander gaat al zoenend het rijtje af en belandt bij mij. Ik sta op en geef de ander een hand. Het gezicht van de ander komt op me af, op dat moment besef ik dat ik er niet aan ontkomen ga. Ik schat in welke kant de ander op gaat met het hoofd en beweeg dan op de gok mijn hoofd naar links of naar rechts. Ik raak met mijn wang de wang van de ander aan en zoen in de lucht, terwijl de ander probeert mijn wang daadwerkelijk te zoenen. Bij de eerste zoen klinkt ‘gelukkig’, bij de tweede zoen klinkt ‘nieuw’, bij de laatste zoen klinkt ‘jaar’. We laten elkaars hand los en het is voorbij.

Waarom schaffen we dit niet gewoon af? Waarom kunnen we elkaar niet gewoon alleen een hand geven? Dat is toch veel aangenamer als je iemand niet zo goed kent. Dan kun je elkaar aankijken en zeggen wat je wilt zeggen zonder een opgelaten gevoel of gênante toestanden.

4 thoughts on “Zoenen

  • januari 21, 2014 at 6:07 pm
    Permalink

    Haha wat leuk geschreven dit! Ik vreesde de nieuwjaarsborrel ook altijd.. Maar het is nog erger met internationale vrienden erbij. Zijn ze goed genoeg gewend in Nederland dat ze niet alleen weten van de 3-zoenen-regel maar hem ook nog toepassen? Of houden ze toch vast aan hun eigen gebruiken? Vinden ze het juist leuk om zo een ‘stukje cultuur’ mee te maken of niet? Dus bij verjaardagen met internationale vrienden geef ik vaak een knuffel om me die afgang te besparen als ik nog met getuite lippen in de lucht blijf hangen voor die derde Nederlandse zoen die niet gaat komen, haha 🙂 xx

    Reply
    • januari 21, 2014 at 10:56 pm
      Permalink

      Haha! Ja, ik kan me voorstellen dat het met buitenlandse vrienden ook erg ingewikkeld kan worden. Een knuffel lijkt dan wel de veiligste oplossing inderdaad. 🙂

      Reply
  • december 28, 2014 at 12:15 pm
    Permalink

    Wij wonen sinds 4,5 jaar in Duitsland en daar is het de gewoonte om elkaar even te omhelzen en wat (liefs) te zeggen. Geleidelijk aan heb ik die gewoonte overgenomen ( ik probeer het ook altijd bij Nederlandse vrienden…..mislukt nog wel eens ;-), omdat ik dat veel prettiger vind. Echter, m.n. de mannen in het dorp maken altijd ‘gretig’ gebruik van het feit dat het de gewoonte in Nederland is om elkaar drie keer te zoenen. Dus die kans grijpen zij met ‘beide handen’ en ontkom ik niet aan de drie kussen ;-(

    Reply
    • december 28, 2014 at 12:26 pm
      Permalink

      Die Duitse gewoonte klinkt een stuk beter die van ons! Alleen jammer dat die Duitse mannen zo graag Nederlandse vrouwen zoenen. Haha! 😉

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *