Gangstah

Tijdens mijn werk kom ik allerlei mensen tegen. Voor de duidelijkheid: ik werk in een optiekzaak. Dus ik zoek brillen uit met mensen, doe oogmetingen en dat soort dingen. Mensen zijn bij ons in de winkel dus vaak met hun uiterlijk en imago bezig als ze een bril uitzoeken.

Zo ook een meid die ik laatst in de winkel had. Ze is lang en dun en heeft zwartgeverfd lang haar en een neuspiercing. Ze draagt een strakke broek, een paar gympen en een winterjas met een bontkraag. Ze heeft al jaren geen bril meer gehad maar moet er nu toch weer aan geloven. Ik help haar met uitzoeken en zoals altijd geef ik verschillende soorten monturen die me leuk lijken. Ze zet de een na de ander op en laat ze keuren door een vriendin, die er overigens vergelijkbaar uitziet, behalve dat ze iets voller is en iets donkerder van huidskleur.

“Deze is echt vet,” zegt de zwartharige dame met een licht Amsterdams accent. “Maar ik wil nog wel even verder kijken hoor.”
Ik geef een ander montuur aan.
“Nee, deze is echt veel te gangstah. Dat vind ik echt niks hoor. Kijk dan!”
Oké, afgekeurd. Weer een ander.
“Nee, die is niet gangstah genoeg hoor.”
Hm. Wil ze nou een bril die wél of níet gangstah is? Naja. Wat maakt het uit. Ik geef weer een andere bril aan.
“Ja, deze is echt zo vet cool…!”
“Oh, ja, echt zó gangstah man,” zegt de vriendin. Ze maakt nog net niet van die rapbewegingen zoals in de videoclips.

Uiteindelijk zijn er twee brillen uitgekozen. Een gewone bril die een beetje gangstah is en een zonnebril die supergangstah is.
We gaan even zitten om alles te bestellen. Ik vraag of de ze een e-mailadres heeft dat ik mag noteren. Dat heeft ze. Met enige gepaste schaamte zegt ze wat het is. Het is haar naam met de nodige tjuhhh’s en nog meer overbodige letters erbij.
De vriendin barst in lachen uit. “Zo hé man, dat is echt zó erg, dat e-mailadres.” Ik verwacht bijna dat ze nu echt rapbewegingen gaat maken en ‘yo yo yo’ gaat zeggen.
“Nou ja zeg, doe effe normaal man. Dat is gewoon mijn e-mailadres ja,” zegt mevrouw Zwart Haar. Ze laat een hysterisch gelach horen.
“Zo hé, gebruik je dat adres ook bij sollicitaties enzo?” zegt de vriendin. Ze is blijkbaar toch snuggerder dan ik eerst gedacht had. Want niemand zou toch zo’n adres gebruiken bij een sollicitatie. Dan maak je toch een iets normaler e-mailadres speciaal voor de gelegenheid lijkt mij. En blijkbaar denkt de vriendin er net zo over.
Maar zo ver heeft mevrouw Zwart Haar nog niet nagedacht. “Ja hoor. Waarom niet?”
Ik kan mezelf wel voor m’n hoofd slaan.
“Wááát?” zegt de vriendin. “Echt? Ik heb wel drie e-mailadressen ofzo.”
“Nou, ik niet,” zegt Zwart Haar ietwat arrogant.
“Geen wonder dat je geen baan hebt,” zegt de vriendin.
Ik gniffel stiekempjes.
“Maar je moet mijn e-mailadres eens zien man,” gaat de vriendin verder. “Die is nog erger dan die van jou. Mijn adres is echt zó ghetto.”
Hm. Ghetto is blijkbaar de opvolger van gangstah.
Ze laat het e-mailadres zien aan Zwart Haar. Jammer genoeg krijg ik het niet te horen. Maar blijkbaar is het inderdaad “superghetto man, echt wel, echt vet man”.
“Maar die gebruik ik niet bij sollicitaties hoor!” zegt de rapster in spé.
Godzijdank.

Dan kom ik erachter dat deze meiden net zo oud zijn als ik.
Hm. Waarom voel ik me dan opeens toch zo oud?

2 thoughts on “Gangstah

  • 19 november 2013 at 22:54
    Permalink

    Allerlei types krijg je in een winkel, dat is het leuke aspect.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *