Soms wilde ik dat het weer vroeger was

Eigenlijk heb ik als 26-jarige helemaal geen recht om het over vroeger te hebben. Want ‘oude’ mensen kijken me soms een beetje meewarig aan als ik het woord ‘vroeger’ laat vallen. Maar ach, sommige dingen zijn voor mij toch ‘vroeger’, ook al zijn die dingen dan nog helemaal niet zo heel lang geleden.

Vroeger …

  • Waren we elke dag met z’n viertjes. Paps, mams, grote zus en ik. Dat mis ik soms.
  • Kwam ik na school thuis en dan dronken mams, grote zus en ik samen thee en aten we er chocolade bij.
  • Hadden grote zus en ik vaak ruzie, maar kwam het toch altijd weer goed.
  • Hadden grote zus en ik een oneindige fantasie (waar is die eigenlijk gebleven?) waarmee we de mooiste verhalen bedachten voor onze barbies en knuffels.
  • De roze beer van grote zus was dan een schrijver, en mijn Alfred Jodocus Kwak-knuffel was dan de uitgever (serieus, hoe kom je erop).
  • Keken grote zus en ik samen Heart Break High.
  • Gingen paps en ik vaak samen vissen.
  • Probeerden grote zus en ik een kraai te vangen met wat brood onder een teil die leunde op een stokje waar dan weer een touw aan vast zat, zodat we het stokje konden wegtrekken als er een kraai van het brood at, wat natuurlijk helemaal niet lukte, maar dat was niet onze schuld want het was paps idee.
  • Vroeg (een toen nog wel heel kleine) grote zus als ze bovenaan de glijbaan stond, elke keer eerst even beleefd aan paps en mams of ze naar beneden mocht glijden.
  • Wandelden mams en ik ’s ochtends vroeg door de sneeuw voordat iemand anders dat al had gedaan, zodat onze voetstappen de eerste waren.
  • Zat ik bij paps achterop de motor.
  • Zat ik bij paps achterop de grasmaaier en viel ik er steeds af omdat hij te hard optrok.
  • Schuilde ik bij paps en mams als het onweerde.
  • Genoten we met zijn vieren van The wind of change die keihard uit de luidsprekers knalde.
  • Genoten we met zijn vieren van Hotel California die keihard uit de luidsprekers knalde.
  • Aten we elke zaterdag samen patat.
  • Mocht mams hele grote knuffelbeer, met de bijzondere naam Gehazi, soms bij mij in bed slapen als ik me ’s avonds alleen voelde.
  • Ging ik graag met mams mee naar de supermarkt om boodschappen te halen.
  • Schreef paps hele lange sinterklaasgedichten, die heel flauw maar toch angstaanjagend accuraat waren.
  • Gingen we vaak naar onze stacaravan.
  • Had ik een vreselijke middenscheiding in m’n haar en was er niemand die tegen me zei hoe lelijk dat was.
  • Zaten we een keer in een vakantiehuisje en klom onze hond daar ’s nachts steeds op de bank, wat niet mocht, waarop paps de hele bank barricadeerde met stoelen en tafels zodat de hond er niet meer op kon en grote zus en mams en ik ’s ochtends dus een heel vreemd bouwwerk aantroffen.
  • Mocht ik paps graag helpen als hij in de schuur aan het knutselen was aan allerlei dingen.
  • Leerde mams mij sjaals breien.
  • Studeerde ik en was ik door de week op kamers en in het weekend lekker bij paps en mams thuis, wat altijd weer heerlijk thuiskomen was.

Vroeger was het dus best wel leuk.

Maar vroeger wilde ik soms juist graag dat het later was. Dat ik niet meer naar school hoefde. Dat ik niet meer thuis woonde en dus eigen baas was. Dat ik een vriendje zou hebben. Dat ik gelukkiger zou zijn. Dat ik geen zorgen zou hebben.

Als je me vroeger had verteld dat volwassen en zelfstandig zijn eigenlijk niet zo zorgeloos is, had ik je misschien niet eens geloofd. Want puber zijn en met tegenzin naar school gaan, is toch ook helemaal niet zorgeloos?

Maar als je me vroeger had verteld dat ik toch gelukkig zou worden – ondanks een niet-perfecte baan, die niet past bij de niet-perfecte opleiding, en ondanks dat het zo anders is geworden dan ik eigenlijk had gedacht – had ik je vast ook niet geloofd.

Als je me vroeger had verteld dat ik een superlief vriendje zou vinden, had ik je al helemáál niet geloofd.
Nu schuil ik bij hem als het onweert.

4 thoughts on “Soms wilde ik dat het weer vroeger was

  • 5 november 2013 at 19:42
    Permalink

    Mooi, herinneringen komen weer voorbij, en ja mis het ook, toen ik het las ja toch met een traan.

    Reply
  • 5 november 2013 at 22:18
    Permalink

    Ah, lief!!! Mooi geschreven! Idd een lach en een traan…! Hilarisch, dat stukje over kraaien vangen!

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *