Ouderen

Gezellige ouderenOuderen. Soms zijn ze alleen maar chagrijnig. Soms zijn ze vrolijk en superlief.

De eerste categorie lijk ik relatief vaak tegen te komen. Met name in mijn werk. Ze zijn mopperig, staan te zuchten en te steunen als ze even tien minuutjes moeten wachten, willen niks,  hebben maar één gezichtsuitdrukking (namelijk chagrijnig) en lijken gewoon geen zin meer te hebben in het leven.

Vooral dat laatste valt me op. Zo zijn er mensen van een jaar of zeventig, die, als je het hebt over een jaar of twee of drie in de toekomst, doodleuk zeggen: “och, misschien ben ik dan wel niet meer” (pun intended). Dan sta ik wel echt even raar te kijken. Ja, misschien heb je gelijk en ben je dan dood. Of misschien ben je morgen wel al dood. Maar misschien ga je ook nog wel 20 jaar mee. En tuurlijk, misschien ben ik een beetje kort door de bocht. Wellicht hebben deze mensen wel heel goede redenen om chagrijnig te zijn, of om geen zin meer te hebben in het leven. Ik ben tenslotte ook geregeld chagrijnig en ik zie het soms ook even niet meer zitten. Ondanks dat, vind ik het toch altijd weer een aparte gewaarwording dat sommige ouderen áltijd mopperig lijken te zijn.

Ik kan van de tweede categorie ouderen echt heel blij worden. Gelukkig zijn er hier ook veel van. Read more

Facebookpagina voor Helma Schrijft!

facebookIk ben er wellicht wat laat mee, maar ik heb sinds een dag of twee een Facebookpagina voor Helma Schrijft! Jullie herinneren je misschien nog wel mijn blog over of ik nou wel of niet wat met Facebook moest doen. Maar inmiddels zit ik er toch al weer een tijdje op. Ik doe er niet veel mee eigenlijk. Ik zit in wat haak- en breigroepen om inspiratie op te doen. En ik volg wat pagina’s die ik leuk vind. Dat is best wel leuk. Verder heb ik zelf weinig te melden. Het is op zich wel leuk om een beetje te zien wat andere mensen bezighoudt, maar ik heb niet echt de behoefte om veel van mijn eigen dagelijkse beslommeringen erop te zetten. Behalve mijn blog natuurlijk!

Daarom heb ik besloten om een Facebookpagina te maken voor mijn blogje. Dat leek me wel leuk en overzichtelijk. Dan kunnen geïnteresseerden de pagina volgen voor de nieuwste berichten. Dit kan natuurlijk ook door hier op de site je e-mailadres achter te laten zodat je gelijk een mail krijgt als er weer een bericht verschijnt!

Dus bij deze: ik zou het superleuk vinden als jullie mijn pagina liken en delen! Want als veel mensen dat doen, dan leren meer mensen mijn blog kennen. En dat vind ik stiekem toch best wel leuk. Dus check het hier! Hier op de site kun je in de sidebar rechts ook gelijk de pagina liken.

Tot ziens op Facebook!

Ik had bijna weer een opa

Ik had bijna weer een opa

Mijn collega had laatst mijn hulp even nodig bij het bestellen van een bril. Dat was natuurlijk prima. Ze hielp drie mensen die speciaal samen uit Duitsland naar ons waren gekomen om brillen te kopen. Het was een ouder Nederlands stel samen met hun Duitse buurvrouw.

Mijn collega had hulp nodig bij de bril van de Nederlandse meneer. Terwijl zij nog wat dingen in de computer typte, was ik even aan het wachten tot het moment dat mijn hulp nodig was. Ondertussen kletste ik een beetje met de meneer. Hij zette zijn nieuw gekozen bril nog even weer op.

“Mooie bril hoor!” zeg ik. “Staat u goed.”
De man begint te stralen. “Dank je wel! Wil je met me trouwen?” Read more

Hoe de flirtpoging een relatie werd

Hoe de flirtpoging een relatie werd

Uit verschillende hoeken kwamen verzoekjes om een nieuwe blog. En jullie waren met name nieuwsgierig naar de afloop van mijn flirtavontuur (lees hier deel 1 en deel 2). En ja, ik weet het. Ik heb jullie, mijn trouwe lezers, weer veel te lang verwaarloosd. Dus daarom even een update over mijn relatiestatus.

De titel geeft het al weg hè? Ik heb jullie onder andere een beetje verwaarloosd omdat ik inmiddels een relatie heb. Of, om met de woorden van mijn vader te spreken: dikke verkering. En ja, het is inderdaad die ene van die flirtpoging. Hoe leuk is dat? Het kan dus toch nog op de ouderwetse, internetloze manier. Dat je gewoon iemand tegenkomt en dat beide partijen het wel zien zitten en een afspraakje maken.

Hoewel… eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het niet helemáál internetloos ging. Mijn blog speelde namelijk een centrale rol in dit verhaal. Read more

Gehaakte babysneakers

Dit superleuke patroontje van gehaakte babysneakers wilde ik graag met jullie delen. En nu ik ze inmiddels cadeau gegeven heb aan mijn zus en zwager (die onlangs hun gezin uitgebreid hebben met een zoon!), kan ik ze ook op mijn blog zetten.

Het patroon vond ik hier. De sneakertjes zijn niet al te moeilijk om te maken. Het lastige eraan is dat ze zo klein zijn en dat het haken dus een beetje een gepruts kan zijn. Maar het is het waard, want kijk hoe schattig!

(Ik heb het All Star-logootje weggelaten, omdat ik ze zonder eigenlijk leuker vond.)

gehaakte baby converse

Read more

Hoe de mislukte flirtpoging een vervolg kreeg

Dit is het onwaarschijnlijke vervolg op mijn vorige blog waar je kunt lezen hoe ik op een heel genante manier een eind maakte aan een gewaagde flirtpoging. Ik had eigenlijk verwacht dat ik hem nooit meer zou zien. Maar zoals jullie in mijn vorige blog konden lezen, was ik er toch nog wel een beetje mee bezig in mijn hoofd. Wat als hij toch terug zou komen? Ga ik dan de kans aangrijpen? Of laat ik het gaan? De eerste optie had toch mijn voorkeur. Maar ja, zou ik dat durven…? Hij was er toen op een woensdag, vlak voor sluitingstijd, toen ik in m’n eentje aan het werk was in de winkel. En afgelopen woensdag dacht ik ‘het zou toch wel echt leuk zijn als hij weer langs zou komen’.

En om half zes had ik inderdaad nog een late klant die in het laatste half uurtje voor sluitingstijd nog twee brillen wilde kopen. Niet dé klant, maar wel een heel aardige meneer (ondanks dat hij zo laat was, want late klanten vind ik bij voorbaat vaak al irritant). We hadden de brillen uitgezocht en zaten aan tafel alles te regelen. Het verkoopgesprek verliep vlot en soepeltjes. Het was vijf voor zes, ik zat net de tweede bril af te tekenen (Aftekenen? Wat is dat nou weer? Meer uitleg vind je dus in mijn vorige blog.) toen er nog iemand binnen kwam. Ik keek op. Wie komt er nou nú nog binnen?

Crap.

Het is hem.

Read more

Verhuizen – deel 3

verhuizen

Weer een blog over verhuizen? Yep. Ik ben pas verhuisd. En ik heb mijn blog onlangs ook verhuisd. En toch zit er nu alweer een nieuwe verhuizing aan te komen.

In mijn vorige verhuisverhaal, over mijn verhuizing naar Coevorden, heb al kort iets verteld over de problemen die er toen bij kwamen kijken. Hierbij ging het vooral over problemen wat betreft het onderhoud aan mijn appartementje. Dit onderhoud zou al gedaan worden voordat ik hier kwam wonen. Dat was mij tenminste toegezegd en op basis daarvan tekende ik het huurcontract. Maar de verhuurder kwam die beloftes niet na. Ondertussen zijn we acht maanden verder en zijn de problemen nog steeds niet opgelost. Omdat de verhuurder niet meewerkt, raadde de rechtsbijstandsmevrouw me aan om de huurcommissie in te schakelen in de hoop een huurverlaging te kunnen krijgen. Dus dat deed ik. De huurcommissie komt volgende week de situatie bekijken. En mijn huurbaas reageerde hier heel volwassen op, door de huur dan maar op te zeggen. Read more

Hoe ik een flirtpoging de vernieling in hielp

flirten

Er word niet zo vaak met mij geflirt. Oké, eerlijk? Nooit. Er wordt nóóit met mij geflirt. Dus als het dan opeens wel gebeurt sta ik natuurlijk met m’n bek vol tanden.

Een paar weken terug verkocht ik twee brillen aan een jongen. Of nee, een man. Hij was toch niet echt een jongen meer. Maar goed. Het was hartstikke gezellig. Ik voelde me gelijk op mijn gemak bij hem en dat heb ik haast nooit. Het klikte gewoon wel. Hij had een vriendin mee, en die was ook hartstikke gezellig. Kortom, we hadden met zijn drieën best wel lol. Ik zocht er verder niks achter. Hij was gewoon een leuke vent.

Een week of drie later kwam hij zijn brillen ophalen. Hij kwam om vijf voor zes de winkel nog binnen hollen. Hij vroeg of hij zijn brillen nog kon halen of dat hij te laat was. Ik herkende hem en wist zelf zijn achternaam nog. Even ter illustratie: als ik een klant heb geholpen en die persoon komt een uur later de winkel weer binnen, dan weet ik soms al niet meer wie het is. Triest, maar waar. Maar goed, omdat het zo’n leuke verkoop was geweest, wist ik dus nog wie hij was. En ik heb normaal een hekel aan klanten die vlak voor sluitingstijd nog wat willen, maar ach. Hij was leuk en gezellig dus voor deze keer vond ik het prima.

Dus. Even de brillen bijstellen. Ondertussen een beetje kletsen over koetjes en kalfjes. En zit de bril goed? Kijkt het ook goed? Dat soort dingen. Ook nog even betalen natuurlijk.

En toen waren we klaar.

Dacht ik.
Read more

Verhuisd!

Header bloemen 2

Ja ja! Het is zo ver! Ik heb eindelijk een eigen domeinnaam voor mijn blog!

Ik ben druk bezig met de verhuizing en het lijkt allemaal wel goed te gaan. Hopelijk merken jullie er dus niet veel van. Voor de mensen die via e-mail altijd bericht krijgen van een nieuwe blogpost: jullie verhuizen als het goed is vanzelf mee naar de nieuwe site. Maar ja, het is allemaal een beetje nieuw voor me, dus mocht je merken dat het niet goed gaat, schrijf je dan even opnieuw in.

Op de oude site zullen geen nieuwe berichten meer verschijnen. De bestaande links worden allemaal automatisch omgeleid naar de nieuwe site.

 

Mijn guilty tv-pleasure

Say yes to the dress
Oké. Hierbij deel ik mijn guilty pleasure wat betreft tv-kijken met jullie. Ik kijk graag naar Say yes to the dress. Zo. Het is eruit. Ik weet zeker dat mensen die me kennen nu denken “WTF?! Dat is toch helemaal niks voor Helma.” Maar ja, ik vind het gewoon leuk. Dat het zó niet bij me past, maakt het misschien juist zo leuk.

Voor de mensen die geen flauw benul hebben: Say yes to the dress is een Amerikaanse realityshow over bruiden die gaan shoppen voor hun perfecte trouwjurk. Nou kijk ik verder nooit naar realityshows hoor. Ik vind er namelijk niks aan. Maar dit programma is zo fout dat het leuk is. Amerikaanser dan dit vind je het haast niet. En dat is leuk om na het werk even naar te kijken met je bordje eten op schoot.

Read more